پنجره

 
     شاید تنها نشانهء بهار در زنده‌گی‌ام میخک‌های سفیدی باشد که روی میزم گذاشته‌ام و در روزمرهء زنده‌گی کم‌کم داشتم فراموش‌‌شان می‌کردم ...
  در این زنده‌گی ِ پر از تکرار که حتی موسیقی‌اش هم ماشینی شده و می‌توانی هزارها هزار بار آهنگی که دوست داری را بشنوی تا برای‌ات یک‌نواخت و عادی شود و بی‌تفاوت، که نوشتن‌ات هم شده تق تق کردن روی یک صفحه کلید و حرف زدن‌ات از میلیون‌ها مایل فاصله، حالا دیگر بدون سیم! توی همین دنیا باید از بهار بنویسی ...
  همین جا که همه وقت سال گل‌های تازه را به تو می‌فروشند و اگر شاخهء نازک گلی را برای دل خودت بکنی، باید جریمه بدهی ...
قلم و کاغذ را در مقابل خود می گذارم و با جرکت نرم و آهسته خودکار درمی‌یابم که بهار همین‌جا پشت در است ...
  با خود می گویم، بهار آمد! و اسفندی که آن همه منتظر آمدنش بودیم دود شد، دور شد و رفت! بیچاره اسفند در هیاهوی آمدن بهار و رفتن زمستان گم شد. مثل خیلی های دیگر. مثل خیلی وقتهای دیگر!
  چقدر خوب است که در این هیاهوها خود را گم نکنیم.

داخل پرانتز( اگر در ایام تعطیلات عید این توفیق را نیافتم که در این فضای مجازی حضور پیدا کنم یا مطالبم را به روز کنم، پیشاپیش عذرخواهی می کنم.)

    
يكي از مهمترين وظايف و رسالت هاي روابط عمومي آشنايي مخاطبان و مشتريان با حقوق خودشان در مقابل خدمت يا كالايي كه دريافت مي كنند مي باشد؛ كه متأسفانه به دلايل متعددي اين وظيفه مورد غفلت واقع شده است.
     اگر هريك از طرفين يك ارتباط با هر هدفي نسبت به حقوق خود شناخت كافي داشته باشند در تنظيم روابط دچار اشكال نشده و بهتر مي توانند يكديگر را درك كرده و ميزان توقع خود از طرف مقابل را متناسب با همين حقوق تنظيم كنند.
     روابط عمومي ها به عنوان پل ارتباطي مخاطبان با سازمان، به هر ميزاني كه مخاطبان را با حقوشان نسبت به خدمات سازمان آشنا كنند، علاوه بر كمك به رفع فسادهاي رايج اداري، باعث تسهيل كار ارباب رجوع و توجه بيشتر كاركنان به وظايف خود و پرهيز از عدم پاسخگويي آنان خواهد شد و در مقابل انتظارات مخاطبان نيز متناسب با حقوقشان نسبت به سازمان و كاركنان آن تعديل و در نتيجه شأن و منزلت كارمند و در كنار آن تكريم ارباب رجوع به فعليت رسيده و روابط في مابين نيز تعريف شده و شفاف خواهد شد.
     البته بدون شك رسانه ها در اين مهم مي توانند نقش برجسته اي داشته باشند.

     امروز كه مطابق معمول به خبر نيمروزي سيماي جمهوري اسلامي گوش مي كردم ، متوجه يك نكته ي جالب شدم كه پيش از اين هم اين اتفاق هم در رسانه ي ملي و هم در ساير رسانه ها رخ داده بود.
     در خلاصه ي اخبار و به عنوان مهمترين خبر و تيتر اول به نقل از سخنگوي دولت اعلام شد كه تعيين پاداش پايان سال كاركنان دولت به جلسه ي بعدي هيأت دولت موكول و تا پايان هفته ي اول اسفند ماه اعلام خواهدشد.
     مهر : " سخنگوی دولت  درباره عیدی پایان سال کارکنان دولت هم گفت: نظر و سیاست رییس جمهور این بود که سازمان مدیریت و برنامه ریزی این مسئله را مطالعه کند و اگر امکان آن وجود داشت عیدی را به گونه ای طراحی کند که طبقات کم در آمد عیدی بیشتر و افراد دارای حقوق بالاتر عیدی کمتر، تا با عدالت منطبق باشد.
     وی افزود: سازمان مدیریت و برنامه ریزی این مسئله را بررسی و اعلام کرد که این کار با مشکل قانونی مواجه است و با توجه به این مشکل قرار شد سطح پرداختی عیدی کارکنان را افزایش دهیم .
     سخنگوی دولت تاکید کرد: این افزایش مطرح شده و منتظر پاسخ قطعی سازمان مدیریت هستیم، اما اینکه چه میزان آنان بتوانند افزایش دهند، هنوز به تصویب دولت نرسیده و قطعی نیست .
     الهام تصریح کرد: تلاش ما براین است که سازمان مدیریت با نگاه به منابع خود بتواند افزایش ممکن را در این عیدی بدهد و امیدواریم تا این هفته یا هفته آینده در جلسات نهایی شود تا قبل از پایان سال این عیدی با افزایش ممکن خود به دست کارکنان برسد.
     وی تاکید کرد: اما به هر حال افزایش عیدی کارکنان دولت مورد قبول است اما میزان آن را هنوز نمی توانیم دقیق اعلام کنیم . "
      بازتاب : " تصميم‌گيري هيأت دولت در خصوص تعيين ميزان عيدي و پاداش كاركنان دولت به هفته اول اسفند ماه موكول شد. "
     البته اين در حالي است كه درست در فاصله ي كمتر از 5 دقيقه از اعلام اين خبر و در همين بخش خبري اعلام مي شود كه سازمان مديريت و برنامه ريزي ميزان عيدي كاركنان دولت را 175 هزار تومان تعيين كرد.
     مهر : " هیات وزیران پیشنهاد سازمان مدیریت مبنی بر پرداخت 175 هزار تومان به کارکنان و بازنشستگان دولت بابت عیدی امسال را تصویب کرد. "
     مهر : " عيدي كارمندان دولت 175 هزار تومان تعيين شد. "
     و جالب تر اينكه در پايان همين بخش خبري و به هنگام مروري بر مهمترين خبرها؛ اين شبكه در اقدامي عجولانه بر روي تصوير مصاحبه ي خبري سخنگوي دولت، خبر پرداخت عيدي 175 هزارتوماني را اعلام كرد.
     براستي هماهنگي اطلاع رساني در حوزه ي دولت بر عهده ي كيست؟ زيبنده نيست كه در اين حوزه با توجه به رسالت خطيري كه بر عهده دارد، اينگونه متناقض اطلاع رساني شود.
     به اعتقاد من بهتر است ساير دستگاه هايي كه مستقيما" با اين حوزه در ارتباط هستند در جريان اطلاع رساني با سخنگوي دولت كاملا" هماهنگ و در عين حال پيگير سخنان ايشان در كنفرانس هاي خبري باشند تا اين اتفاقات در عرصه ي خبر به حد اقل برسد.

     امروز كه پس از چند روز تعطيلي، خبر عزل دوست و همكار ارزشمند، فرهيخته و ارزشي ام را بر روي خروجي يكي از سايت ها ديدم؛ بسيار تعجب كردم.
     ظاهرا" در خيلي از جا ها رسم بر اين شده است كه بر خلاف فرمايشات مقام رياست جمهوري؛ نيروهاي تلاشگر در عرصه ي فرهنگ، از اين صحنه حذف شوند.
     آقاي " احمد مظفري" از معدود نيروهاي بسيجي، مخلص و فرهيخته است كه تمام وجود خود را ايثارگرانه براي اعتلاي فرهنگ انقلاب و اسلام  نه تنها در خطه ي سرسبز مازندران كه فراتر آز آن، گذاشته است.
     مظفري در عرصه ي اطلاع رساني در حوزه ي آموزش و پرورش يك اسوه و الگو براي همكاران خود در كل كشور بود.
     از آنجا كه فعاليت هاي ايشان در عرصه ي اطلاع رساني همگام با تغييرات نوين اين علم بود، همواره در اين جهت نسبت به ساير همكارانش در كل كشور نه يك گام، كه چندين گام جلوتر بوده است.
     خوشبختانه چون ايشان جزو اولين افراد و متقدمين عرصه ي وبلاگ نويسي در حوزه ي تخصصي بود؛ كليه ي فعاليت هاي ايشان قابل بررسي و ارزيابي و قضاوت منصفانه است.
     درست است كه انتخاب همكاران از سوي مديران براي كار كردن بهتر يك حق طبيعي به حساب مي آيد ولي اين انتخاب بايد از روي آگاهي، همراه با مطالعه و تدبير صورت پذيرد و حداقل انتظار اين است كه مديران جايگرين اگر توان بالاتري نسبت به مديران قبلي ندارند، حداقل از تواني معادل آنان برخوردار باشند و من نيز اميدوارم كه جنين باشد. 
     به هر حال براي آقاي مظفري هم كه مطمئنم در هر سنگري كه باشند، شأني جز خدمت به مردم و كشور ندارند، آرزوي موفقيت دارم.
     چگونگي فعاليت ايشان  در عرصه ي اطلاع رساني، در وبلاگ هاي ( پيوند؛ اخبار روابط عمومي؛ بانك عكس روابط عمومي و آموزش و پرورش مازندران  ) قابل مشاهده است. 

---

---

     رييس انجمن بين‌المللي روابط عمومي در دیدار با شهردار اصفهان گفت: در كنفرانس‌هاي آتي بين‌المللي و در مقالاتي كه خواهم نوشت، امنيت و آزادي موجود در ايران و تصوير واقعي آن را به جهان منتقل خواهم كرد.
          متأسفانه امپریالیسم حاکم بر اطلاع رسانی در جهان امروز از سوی برخی از بنگاه های خبری غربی و دست نشانده های آنان و ممانعت از جاری شدن جریان آزاد اطلاعات، باعث شده است که مردم جهان چهره ی نامطلوبی از ایران را در ذهن داشته باشند و جدای از حاکمیت اطلاعات توسط غربی ها ؛ ضعف  اطلاع رسانی در عرصه ی بین المللی توسط خود ما نیز مزید بر علت شده است. چرا که هرگاه شخصیت هایی به ایران سفر می کنند و از نزدیک با مردم خونگرم ما مواجه می شوند، پیش از هر چیز اذعان می کنند که چنین تصویری از ایران نداشته اند.
     این مهم، رسالت روابط عمومی ها را برای اطلاع رسانی بهتر در عرصه ی بین المللی بیشتر می کند و انتخاب اصفهان به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام می تواند فرصت مناسبی برای این منظور باشد.
     متن کامل خبر دیدار رئیس انجمن بین المللی روابط عمومی با شهر دار تهران را می توانید اینجا بخوانید.

---

      تبلیغات در روابط عمومی نباید از جنس امواجی باشد که می آید و خیلی زود نیز فرو می نشیند.
     چند روز قبل یکی از دوستان که کارمند اداری ثبت احوال بود می گفت: در یک ماهه ی اخیر، خیلی از نامگذاری های کودکان تازه متولد شده به سمت " شیر فرها و سحر ناز " میل کرده است و شدت این نامگذاری در شهرستان ها و روستا ها نیز بیشتر است!!
     به طور طبیعی، وقتی اکثریت قریب به اتفاق سریال های ایرانی در تلویزیون ما، آنچنان تأثر برانگیز، خمود، کم نشاط، خسته کننده و ناراحت کننده است که کمتر میل و کششی از سوی خانواده ها برای دیدن آن ایجاد می شود، معدود سریال های طنزی که لبخند را برای لحضاتی بر لبهای بینندگان خود می نشانند، خیلی زود به درون خانواده ها راه یافته و تأثیرات بسیاری را در زندگی روزمرره ی ما می گذارند.
     تجربه نشان داده است که هرچند اینگونه برنامه ها خیلی زود بر اذهان، افکار و حتی بر رفتار مخاطبان خود تأثیر می گذارند، ولی از سوی دیگر، با پایان یافتن برنامه و گذشت مدت زمان کوتاهی از اتمام پخش آن، این تأثیرات نیز از اذهان مخاطبان پاک می شود؛ نمونه ای که بار ها شاهد بوده ایم، ولی با این وجود نمی توان از میزان نفوذ تلویزیون( رسانه ی ملی ) بر افکار عمومی غافل شد.
     این مهم در حقیقت نکته ی قابل توجهی برای روابط عمومی ها است که :

      1- تلویزیون همچنان می تواند به عنوان یک رسانه ی پویا به منظور ارائه ی تبلیغات سودمند و اثر بخش و در عین حال تعیین کننده برای اقناع افکار عمومی و جهت دهی به آن، مطرح باشد.
     2- تبلیغات در روابط عمومی باید به گونه ای طراحی شود که اثر آن بر افکار عمومی دارای عمق بیشتری باشد.( البته این موضوعی است قابل بحث که نیازمند آسیب شناسی جدی در حوزه ی ارتباطات می باشد و ان شاءا... در آینده به آن خواهیم پرداخت.)
     3- برای تبلیغ در عرصه ی روابط عمومی موج سواری نکنیم، چرا که این امواج در حقیقت همان حباب های زیبایی هستند که در ورای آن هیچ است.

---

به بهانه ی هفته ی پژوهش

    پروفسور جیمز گرونیک در سخنرانی خود با عنوان " جایگاه تحقیق در روابط عمومی " در دومین کنفرانس بین المللی روابط عمومی فرمودند : "بدون تحقیقات هیچ کاری نباید صورت گیرد"

     1)  شعار هفته ی پژوهش در سال جاری این است؛"بدون پژوهش تصمیم گیری نکنیم."
     2 ) اندیشه های ژرف در قالب پژوهش های بنیادین، پدیدار می شوند.
     3 ) پژوهش نیروی محرک توسعه در تمامی حوزه های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است.
     4 ) توان هر کشور به میزان پژوهش آن کشور است.
     5 ) پژوهش بازوی نرم افزاری مدیریت محسوب می شود.
     6 ) اطلاع یابی و اطلاع رسانی درست، زمانی به طور منطقی و مطلوب محقق می شود که زمینه ی پژوهشی داشته باشد.
     7 ) تصمیم سازی یکی از رسالت های اصلی روابط عمومی است.
     8 ) روابط عمومی می تواند ریسک تصمیم گیری را کاهش دهد.
     9 ) روابط عمومی برنامه های خود را بر مبنای نظرسنجی تنظیم می کند.
     10 ) نظرسنجی علاوه بر  تسهیل تصمیم، می تواند مبنای پژوهش تصمیم های کلان تر باشد.
     11 ) و ... .       

---

     متأسفانه به هنگام وقوع حادثه ی دلخراش واقعه ی سقوط هواپیمای سی ۱۳۰ که حامل جمعی از همکاران روابط عمومی ارتش جمهوری اسلامی ایران و عزیزان عرصه ی خبر بود، من در مأموریت بودم و با توجه به اینکه چند روزی از لحظه ی وقوع حادثه می گذرد و تا کنون دوستان مطالب بسیاری در این خصوص نوشته اند ولی فاجعه به قدری دردناک است که نمی توان براحتی از کنار آن گذشت و مطلبی ننوشت.
     راستی این چندمین هواپیمایی است که در ۲۰ سال اخیر دچار حادثه شده است؟!
     آیا مأموریت هواپیمای سی ۱۳۰ حمل مسافر است؟! 
     هواپیمایی که به علت نقص فنی چندین ساعت تأخیر در پرواز داشته است، با مجوز چه مقامی حکم رفع نقص گرفته است؟!
     آیا باز هم خلبان مقصر است که خود جزو از دنیا رفتگان این حادثه است؟!
     آیا باز هم با گذشت زمان، پرونده ی این پرواز  به حافظه ی تاریخ سپرده خواهد شد؟!
     آیا ...؟! آیا ...؟! آیا ...؟! ...
     راستی ما را چه می شود؟! ...

---

---

     آقای دکتر " غلامرضا حاجی حسین نژاد " در سخنرانی خود در دومین کنفرانس بین المللی روابط عمومی با عنوان " نقش روابط عمومی در سازماندهی رفتار اجتماعی " که متفاوت تر از دیگر سخنرانی ها ارائه و باعث پاره شدن چرت بعضی از شرکت کنندگان شد و مورد استقبال هم قرار گرفت؛ گفت :

     " تغییر رفتار با اسلحه حاصل نمی شود، تغییر   رفتار یک انتخاب است که روابط عمومی باید زمینه های آن را فراهم کند. "

     1 ) در هیچ شرایطی نمی توان جلو تغییرات را گرفت.
     2 ) تغییر رفتار یک انتخاب است و انتخاب با اختیار همراه است نه اجبار.
     3 ) هیچ گاه بهترین راه حل، پاک کردن صورت مسأله نیست.
     4 ) بهتر است به جای ایجاد سد در مقابل تغییر، مسیر آن را تعیین و هدایت کنیم.
     5 ) برای تغییر هدفمند و متوازن، ابتدا لازم است نگرش ها را تغییر دهیم.
     6 ) هر تغییری علاوه بر پیامدهای مثبت، می تواند حامل پیامدهای منفی هم باشد.
     7 ) روابط عمومی می تواند با ورود به بازی تغییر، زمینه های پذیرش تغییر را با کمترین پیامد منفی ایجاد کند.
     8 ) روابط عمومی با توجه به ارتباط دوسویه ای که بین مخاطب و سازمان برقرار می کند، می تواند کانال مناسبی برای هدایت تغییرات باشد.
     9 ) و ... .

---

     چند روز پیش نشستی در خبرگزاری ایسنا با برخی از اساتید ارتباطات،رسانه و دين دانشگاه‌هاي ايتاليا، استراليا، اسكاتلند وآمريكا كه براي شركت در همايش بين المللي دين و رسانه در تهران حضور داشتند برگزار شد و در آن به تجزیه و تحلیل ترکیب نگاه سنتی و فضای سایبر و نقش آن در توسعه ی دین پرداخته شد که مطالعه ی کامل آن را به دوستان توصیه می کنم.
     متأسفانه هنوز هستند مدیرانی که یا شرایط جدید عصر اطلاعات را درک نکرده اند و یا به دلیل عدم آشنایی با لوازم این عصر، حاضر به درک آن نیستند. نگاه به دین و مذهب با درک شرایط حاضر و تأثیر استفاده از تکنولوژی های عصرکنونی در تعمیق، بسط و گسترش آموزه های دینی، می تواند الزام ما را به استفاده ی بهینه از تکنولوژی های نوین عصر ارتباطات و یا بهتر بگوییم عصر دانایی محور، صد چندان کند.

---

     دیروز با فاصله ای نه چندان زیاد نسبت به دیدار قبلی بلاگر های روابط عمومی در دومین کنفرانس بین المللی روابط عمومی توفیق یافتم تا یک بار دیگر در جمع این عزان باشم، البته با این تفاوت که اینبار موفق به دیدار و آشنایی با تعدادی دیگر از این دوستان شدم و علاوه بر آن نیز با دوستان روزنامه نگاری آشنا شدم که در فضای مجازی هم قلم می زنند. جای بقیه ی دوستان خالی.
     گزارش این دیدار غیر رسمی  ولی پر محتوی و ارزشمند را می توانید اینجا و اینجا بخوانید.

---

     جناب آقای دکتر رضا برادران کاظم زاده  در سخنرانی خود با عنوان " ظهور اینترنت و دگرگونی در ساختار روابط عمومی " در دومین کنفرانس بین المللی روابط عمومی فرمودند :

" روابط عمومی اینترنتی، اینترنتی کردن فرایندهای قبلی نیست. "

     1 ) روابط عمومی اینترنتی نیازمند ساختار جدیدی است.
     2 ) سیلابس های درسی روابط عمومی در مراکز آموزش عالی کشور، نیازمند باز نگری است.
     3 ) برای تحقق روابط عمومی اینترنتی، علاوه بر آموزش مدیران روابط عمومی، مدیران ارشد سازمان ها نیز نیازمند آموزش می باشند.
     4 ) مزیت های استفاده از اینترنت در روابط عمومی برای مدیران و مخاطبان، تشریح شود.
     5 ) علل عدم موفقیت برخی از سازمان ها در استفاده از اینترنت، مورد بررسی قرار گیرد.
     6 ) تعریفی جامع از روابط عمومی اینترنتی، الکترونیکی، دیجیتال، سایبر، آن لاین، سایبری و سایبرگ ارائه گردد.
     7 ) ...

---

     پیش از این در یادداشت " حاشیه های دومین کنفرانس بین المللی روابط عمومی " عرض کرده بودم که در فرصت های آتی با نگاه خاصی، به تشریح مطالب ارائه شده در این کنفرانس خواهم پرداخت. ان شاءا... سعی خواهم کرد، در یادداشت های خود تحت عنوان " یک جمله، چند نکته " زوایای بیشتری از سخنان بزرگان جهانی عرصه ی روابط عمومی را مورد شناسایی قرار دهم. نظرات تکمیلی دوستان، کارشناسان و صاحب نظران عزیز نیز، می تواند مکمل این مجموعه شود.
     پروفسور "حمید مولانا" در سخنرانی خود در دومین کنفرانس بین المللی روابط عمومی با اشاره به تفسیر مجله ی نایمز پیرامون جنگ امریکا و عراق فرمودند : " جنگ امریکا و عراق ابتدا به صورت یک مسئله ی روابط عمومی مطرح شد و قبل از هر چیز روابط عمومی وارد میدان عمل شد و پس از آن مسئله ی نظامی جنگ، شکل گرفت. "
     با توجه به این تحلیل که خیلی هم دور از انتظار نیست، به صورت کلیدی می توان به چند نکته اشاره کرد :
     1 ) اهمیت نقش و کارکرد روابط عمومی در تمامی عرصه های ( سیاسی، نظامی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و ... )
     2 ) روابط عمومی می تواند بستر ساز هر حرکتی باشد.
     3 ) روابط عمومی می تواند در تصمیم سازی های کلان نیز، نقشی بی بدیل داشته باشد.
     4 ) حرکت های بزرگ با بازتاب های جهانی، نیازمند پشتوانه ی قوی افکار عمومی می باشد و شکل دادن به افکار عمومی یا آماده ساختن آن برای اینگونه فعالیت ها بر عهده ی روابط عمومی است.
     5 ) هرچند سلاح روابط عمومی از نوع سلاح گرم و آتش زا نیست، ولی می تواند کارساز تر از هر سلاح گرمی باشد.
     6 ) نگاه مثبت دولتمردان به روابط عمومی، عملکردهای منفی و یا پیامدهای منفی عملکرد آنان را به حداقل کاهش خواهد داد.
     7 ) و ...

---

     دومین کنفرانس بین المللی روابط عمومی ایران هم به پایان رسید. هرچند که این کنفرانس هم کاستی هایی داشت ولی بی انصافی است اگر از دستاوردهای - حد اقل علمی و آموزشی - آن بی توجه عبور کنیم. به هر تقدیر باید به دست اندرکاران برگزاری این کنفرانس، دست مریزاد گفت.
     با توجه به اینکه تعداد سخنرانان زیاد بودند و زمان ارائه ی مطالب، اندک؛ به طور طبیعی بسیاری از موضوعات ارائه شده در باکس های خیلی فشرده مطرح و بعضی ها هم الکن ماندند، ولی در هریک نکات جالب توجهی بود و هر نکته هم خود می توانست موضوع قابل بحثی باشد.
     در سایت های مختلف خبری و وبلاگ های دوستان عزیزم، خلاصه و مشروح سخنرانی های این کنفرانس، جهت استفاده ی علاقه مندان گنجانده شده است. من ان شاء ا... سعی خواهم کرد در فرصت های آتی، با طرح موضوعات مختلف از بین بیانات این سخنرانان، مباحث جدیدی را طرح کرده و جهت همفکری بیشتر در اختیار دوستان و علاقه مندان قرار دهم.
     در برگزاری هر همایش یا کنفرانسی، حاشیه های آن همیشه جالب و خواندنی است. در این یادداشت به این حاشیه ها می پردازم:
مراسم افتتاحیه
     _ مطابق معمول تمام همایش ها در ایران، این همایش هم با تأخیری بیش از 40 دقیقه، آغاز شد.
     _ هرجند که قاری مراسم افتتاحیه، آقای کریم منصوری- همان قاری مراسم افتتاحیه ی کنفرانس سران کشورهای اسلامی بود که با قرائت خود، حیرت و تحسین همگان را بر انگیخت- ولی اینبار نتوانست آن فصا را یک بار دیگر بر سالن اجلاس حاکم کند.
     _ در برنامه ی ارائه شده نام وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی هم در صبح روز افتتاحیه جهت سخنرانی به چشم می خورد؛ ولی نه تنها ایشان حضور نیافتند، حتی اعلام هم نشد که چرا ایشان نیامده اند. آخه نا سلامتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی متولی اول روابط عمومی در کشور است.
     _ مجری برنامه، دوست خوبم آقای آقابیگی در مراسم افتتاحیه به زور می خواست حضار را به دست زدن و تشویق وادار کند. درخواست های مکرر ایشان برای تشویق با بیان هر جمله ای، برخی از حضار را کلافه کرده بود.
مترجم
     _ با توجه به وجود سخنرانان خارجی، ترجمه ی همزمان مطالب هم برای حاضرین صورت می گرفت، ولی نکته ی قابل توجه این بود که:
    - یکی از مترجمین به شدت سرماخورده بود و استفاده کنندگان از این سرویس باید صدای خراشیده و همراه با ( ببخشید ) " فش فش " ایشان را بیخ گوششان تحمل می کردند.
     - یکی دیگر از مترجمین خیلی خودمانی و داش مشتی ترجمه می کرد و این در عین حالی که در نوع خودش جالب بود ولی آدم احساس می کرد دارد به حرف های یک عامی گوش می دهد تا یک استاد ممتاز بین المللی.
     - گوشی موبایل مترجمین در حین کار خاموش که نبود، هیچ؛ حتی روی ویبره هم نگذاشته بودند و ما همزمان با گوش دادن به ترجمه ی سخنرانی ها باید صدای زنگ مترجمین را هم گوش می کردیم. حالا صدای زنگ موبایل های حضار بماند.
     - ظاهرا" هیچ نظارتی از سوی مدیریت سالن بر کار مترجمین صورت نمی گرفت یا بهتر است بگوییم نمی گیرد؛ چون گاهی هم که هوس می کردند، کار ترجمه را برای لحظاتی متوقف و به کار دیگری می پرداختند و بعد هم البته عذرخواهی می کردند.
عکس
     _بازار عکس و عکاسی در هر دو روز داغ داغ بود و هر چه به لحظات آخر کنفرانس می رسیدیم این بازار داغ تر می شد. عکس های یادگاری در فضاهای سالن اجلاس، پشت میزها با هدفون های ترجمه ی همزمان، بر روی صندلی های هیأت رئیسه، در کنار میهمانان خارجی و البته شخصیت های علمی و صاحب نام و خلاصه به شکل های مختلف. ناگفته نماند، بعضی از دوستان زحمت کشیده و ما را هم در این عکس ها شریک کردند.
نمایشگاه
      _ نمایشگاه جنبی دومین کنفرانس هم، هرچند کوچک ولی جالب و دیدنی بود. مخصوصا" که طبق روال همه ی نمایشگاه ها ما عادت داریم بیشتر دنبال بروشورها، کاتالوگ ها و البته هدایای تبلیغاتی این غرفه ها باشیم تا استفاده از محتویات ارائه شده. البته این مسئه خیلی کم بود؛ ولی بود.
پذیرایی
     _ تعداد زیاد حاضرین در کنفرانس( به ویژه روز اول ) و فضای محدود پذیرایی، این امر را دچار مشکل کرده و کیفیت آن را تا حدودی پایین آورده بود. این مسئله بیشتر کسانی را آزرده کرد که اولین کنفرانس بین المللی را سال گذشته با پذیرایی خیلی مطلوب تری، تجربه کرده بودند.
     _ روز اول فضای کوچک نمازخانه باعث شده بود که آقایان جای نماز خانم ها را هم اشغال کنند و این موضوع اعتراض خانم ها را به دنبال داشت ولی در روز دوم فضای جدیدی را برای آقایان فرش کرده بودند و این مشکل مرتفع شده بود.
     _ کیفی را که در همایش به مدعوین هدیه کردند، پر از هیج بود، فقط تبلیغات یکی از غرفه های نمایشگاه محتوای آن را تشکیل می داد و از محتویات علمی و آموزشی در آن خبری نبود. البته ناگفته نماند، فیش های غذای هر دو روز هم داخل کیف بود.

---

     آنچه بیش از حجم گسترده ی اطلاعات در دنیای سایبر اهمیت دارد، مسئله ی مشروعیت اطلاعات ارائه شده و قابل دسترسی در تور جهان گستر وب است. این که امروزه هرکس می تواند بدون هیچ محدودیتی اطلاعات و دیدگاه های خود را آزادانه مطرح کند اگر چه به نوعی نشان از افزایش سطح آزادی های فردی در عصر فرا اطلاعات محسوب می شود، اما از دیگر سو باعث شده تا ما با بحران مشروعیت اطلاعات مواجه شویم. در حالی که امروز هر فردی از امکانات و اختیارات یک رسانه ی عظیم و گسترده بهره مند شده که تا پیش از این تنها در اختیار صاحبان رسانه های بزرگ بوده است نکته مثبتی است، اما در مقابل این اختیارات، افراد هیچ مسئولیتی در قبال جامعه و قانون ندارند و تنها از آزادی های آن بهره می برند. در این شرایط چه تضمینی برای صحت اطلاعات قابل دسترس کاربران وجود دارد؟ در صورت ارائه ی اطلاعات نادرست و یا مغایر با ارزش ها و هنجارهای جامعه، چه مسئولیتی متوجه ارائه کنندگان این اطلاعات است؟!
      با این توضیحات به نظر می رسد که آلودگی اطلاعاتی، به معنی محتوای اطلاعات قابل دسترس کاربران اینترنتی، از کمیت اطلاعات قابل دسترس کاربران اینترنت مهم تر باشد.
     برای ایجاد توازن بیشتر بین این دو؛ ایجاد سایت های تخصصی روابط عمومی الکترونیک و وبلاگ های ارائه شده در این سایت ها با هویت و  شناسنامه ی روشن و شناخته شده  به همراه ارائه ی سرویس ها ی مجزا به روابط عمومی های سازمان ها، نهادها، شرکت ها و ... در چنین فضایی و تعامل سازنده ی آن با روزنامه نگاران، می تواند ضمن تسهیل اطلاع رسانی در فضای رسانه ای جامعه، معضل مشروعیت اطلاعات را تا میزان بسیار زیادی مرتفع سازد.

---

     در دو  یادداشت قبلی تکنیک های روابط عمومی دیجیتال به " برنامه ریزی و مطالعات افکار عمومی " و "ارتباطات مردمی و اطلاع رسانی" و زیر مجموعه های آن اشاره شد.
     در بخش پایانی این یادداشت به  " انتشارات، ارتباط با رسانه ها و مناسبت ها و مراسم " به عنوان دیگر تکنیک ها خواهیم پرداخت.
ج) انتشارات:
     انتشارات به عنوان شمایل و نمای بیرونی هر سازمان همواره به عنوان یکی از تکنیک های عمده در روابط عمومی، مورد توجه بوده است.
ج 1 - مدیریت سایت سازمان
     با توجه به اینکه مشکل عمده ی سایت های سازمانی در عدم به روز رسانی آن، ضعف در مدیریت محتوای سایت بوده و می باشد؛ مدیریت سایت های سازمانی توسط روابط عمومی به عنوان بانک اطلاعات سازمان و با توجه به پتانسیل های موجود در آن می تواند این خلاء را پر کند.
ج 2 - انتشار نشریات الکترونیکی
     هزینه های بالا، صرف وقت زیاد و عدم کیفیت مطلوب از جمله معایب و مشکلات نشریات سازمانی است که با انتشار نشریات الکترونیکی این مشکالات برطرف می شود.
     انتشار فعالیت های موردی از جمله " کتاب الکترونیکی، کتابچه، بروشور الکترونیکی، ویژه نامه و ... " نیز در فضای وب قابل ارائه است.
ج 3 - تهیه ی بولتن های تصویری
     با توجه به تنوع و گستردگی خدمات الکترونیکی، روابط عمومی نیز می تواند با به خدمت گرفتن این امکانات با تهیه ی بولتن های تصویری و قرار دادن آن بر روی سایت سازمان، ضمن بهره گیری از این امکان بصری به اطلاع رسانی خود نیز شکل جدیدتری بخشد.
ج 4 - پوشش تصویری مراسم و رویدادها
     با قرار دادن تصاویر مراسم و رویدادهای سازمان بر روی سایت، عملا" تهیه ی تصاویر صرفا" برای آرشیو یا موارد خاص، به استفاده ای کاربردی و هدفمند تبدیل خواهد شد.
ج 5 - تهیه ی عکس
     با استفاده از عکاسی دیجیتالی ، امکان استفاده از عکس ها برای رسانه ها و سایر نشریات الکترونیکی با کمترین هزینه و کیفیتی مطلوب امکان پذیر می شود.

د )  ارتباط با رسانه ها :
     در روابط عمومی دیجیتال، تسهیل ارتباط با رسانه ها، نشریات الکترونیکی و ارباب جراید بیش از هر چیز دیگر مورد توجه قرار می گیرد و همین تسهیل ارتباط و امکان دسترسی سریع تر و گسترده تر به اطلاعات سازمان، بستر ساز اقناع افکار عمومی به شکلی فراگیر تر خواهدشد.
     هریک از مواردی که در زیر به آن اشاره خواهم کرد در روابط عمومی دیجیتال، علاوه بر صرفه جویی در نیروی انسانی؛ سرعت، دقت و امنیت اطلاعات را نیز بیشتر از گذشته تأمین می کند:
د 1 - تولید خبر، گزارش و مقاله در سایت ها و مجلات الکترونیکی
د 2 - برگزاری مصاحبه ی اختصاصی - گروهی در سایت های خبری
د 3 - پوشش خبری مراسم و رویداد های سازمان از طریق سایت سازمان
د 4 - مانیتورینگ محتوای رسانه ها
د 5 - پاسخگویی به رسانه ها و نشریات الکترونیکی
د 6 - درج آگهی در رسانه های الکترونیکی
د 7 - بانک اطلاعاتی اخبار و مقالات و فعالیت های مربوط به سازمان

ه ) مناسبت ها و مراسم:
     برگزاری و یا مشارکت در رویداد های ویژه ی سازمان مانند نمایشگاه الکترونیکی، تهیه ی مولتی مدیا، اقلام تبلیغاتی الکترونیکی به ویژه از نظر محتوایی و مدیریت و اجرای تبلیغات محیطی درون و برون سازمانی نیز از جمله ی این موارد است.

---

     در اولین بخش از تکنیک های روابط عمومی دیجیتال به تشریح " برنامه ریزی و مطالعات افکار عمومی " به عنوان یکی از اساسی ترین تکنیک های روابط عمومی پرداخته شد.
     و اما ادامه ی این بحث:
ب ) ارتباطات مردمی و اطلاع رسانی:
     مقوله ی ارتباطات به اشکال مختلف آن و اطلاع رسانی جهت اقناع و  تنویر افکار عمومی در روابط عمومی از اهمیت خاصی برخوردار است تا حدی که اگر در هر سازمانی این دو با موفقیت همراه باشد، رضایتمندی بیشتر مخاطبان را به همراه داشته و به تبع آن سازمان با مشکلات کمتری مواجه خواهد بود.
ب 1 - پاسخگویی و راهنمایی به ارباب رجوع
     در روابط عمومی دیجیتال ایجاد نظام پاسخگویی به مکاتبات، ایمیل ها، تماس های تلفنی و پیام های صوتی به منظور دریافت پاسخ از واحدهای مربوطه و ارائه ی راهنمایی های لازم می تواند کاملا" مکانیزه و بدون حضور مخاطب، صرف وقت و هزینه های رفت و آمد و در کمترین زمان ممکن صورت پذیرد. خوشبختانه نرم افزارهای لازم برای هریک از این موارد نیز موجود می باشد.
ب 2 - راه اندازی و اجرای سیستم انتقادها و پیشنهادها
     هر گونه انتقاد و پیشنهادی اگر با رعایت اصول و قواعد آن صورت پذیرد، همواره موجب اعتلای سازمان خواهد شد و روابط عمومی به عنوان خواستگاه مخاطبان می تواند با ایجاد سیستم های الکترونیکی ضمن اجرای بهتر نظام پیشنهادها به ساماندهی این امر پرداخته و با ارائه ی گزارش های منظم از میزان تأثیر اتتقادها و پیشنهادهای مخاطبان بر روند اجرای برنامه های سازمان، رضایتمندی و همراهی بیشتر مخاطبان را با خود داشته باشد.
ب 3 - ایجاد سیستم پرسش و پاسخ از طریق سایت سازمان
     سایت سازمان به عنوان اولین محل رجوع می تواند با استفاده از سیستم پرسش و پاسخ به صورت    on line در زمان های مشخص و off line در هر زمانی مخاطبان خود را با مسائل سازمانی درگیرتر کند؛ ایجاد تریبون آزاد برای کارکنان نیز در همین راستا مؤثر خواهد بود.
ب 4 - ایجاد ارتباطات دو سویه و مستقیم مخاطبان با مدیران
     روابط عمومی می تواند به شکل های مختلف این ارتباط را از طریق سایت سازمان تسهیل کند. ایمیل شخصی مدیران برای مکاتبات مستقیم و بدون واسطه، امکان ملاقات رو در رو ( face to face ) بدون حضور فیزیکی ارباب رجوع به شکل مجازی و با استفاده از webcam و voice و ... می تواند از این موارد باشد.
ب 5 - ارتباط با تشکل های صنفی و تخصصی
      تشکل های صنفی و تخصصی نقش تعیین کننده ای در روند تکاملی سازمان و شکل دهی افکار عمومی دارند و به همین جهت توجه به این تشکل ها به عنوان رهبران فکری مخاطبان خاص سازمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. ارتباط مستقیم و شفاف با این تشکل ها از طریق سایت و در معرض دید عموم مخاطبان و اجاد فضای مناسب برای حضور فعالانه ی آنان در محیط وب می تواند ضمن همراه نمودن بیشترشان با برنامه ها و اهداف سازمان باعث استفاده ی مفید تر از پتانسیل های موجود در آنان در راستای اهداف سازمان شود. 

---

همانطور که در یادداشت قبلی عنوان کردم، برای اجرای بهتر روابط عمومی دیجیتال در عرصه ی عمل، لازم است که فرایندها و تکنیک های روابط عمومی را مورد بازنگری قرار داده و نسبت به تدوین مجدد آن در فضای جدید اقدام کنیم.
در این مبحث سعی خواهد شد که به برخی از این تکنیک ها پرداخته شود، هرچند که به طور حتم بیان این فنون نیازمند نقد، تحلیل و تدقیق بیشتر و همراهی استادان و همکاران ارجمندم به منظور ارائه ی طرحی جامع برای روابط عمومی دیجیتال است.
الف) برنامه ریزی و مطالعات افکار عمومی:
برنامه ریزی و مطالعات افکار عمومی یکی از اساسی ترین تکنیک های روابط عمومی است که می تواند ساختار، توان و بنیان کاری روابط عمومی در سازمان را ترسیم کند.
برای انجام این مهم باید به مسائل زیر توجه کنیم:
1- تهیه، تدوین و نظارت برنامه های روابط عمومی در محیط وب
     در چنین فضایی فقط مسؤولان ارشد سازمان نیستند که از برنامه های روابط عمومی مطلع و نسبت    به آن قضاوت می کنند، بلکه در محیط وب، کلیه ی مخاطبان می توانند برنامه های روابط عمومی را که تدوین شده است؛ مرحله به مرحله مورد قضاوت و ارزیابی قرار دهند، به این معنا که نظارت بر انجام فعالیت های روابط عمومی که در قالب یک برنامه ی تدوین شده است، در معرض قضاوت عمومی قرار خواهد گرفت و جای هیچ گونه توجیه برای انجام ندادن برنامه هایی که پیش از این زمان بندی و اعلام شده است؛ وجود نخواهد داشت.
2- مدیریت و اجرای مطالعات افکار عمومی و پژوهشی از طریق سایت سازمان
     نظرسنجی، تحلیل محتوا و سایر فعالیت هایی که در این حوزه قرار می گیرند، دیگر از طریق شیوه های معمول انجام نخواهند شد، بلکه با استفاده از سایت سازمان همگی به شکل الکترونیکی و با سرعت و دقت بیشتر امکان پذیر می گردد. هرچند که محدودیت های این امکان هم، نظیر عدم دسترسی عموم مخاطبان به اینترنت و ... نباید از نظر دور داشته شود.
3- پشتیبانی اطلاعاتی بخش های سازمانی و رسانه ها از طریق بانک اطلاعاتی
     با توجه به انبوهی اطلاعات سازمانی در بخش های مختلف سازمان و تغییراتی که همواره ایجاد می شود و گریز ناپذیر نیز هست؛ مدیریت صحیح و کارآمد روابط عمومی در بخش جمع آوری و تدوین اطلاعات و آمار از طریق وب سایت سازمان علاوه بر فراهم آوردن امکان دسترسی همه ی مخاطبان به اطلاعات جامع سازمان در سطوح مختلف در کمترین زمان ممکن و به دور از بروکراسی های معمول، از تناقض های احتمالی در ارائه ی آمار و اطلاعات سازمانی نیز جلوگیری می کند.
در چنین حالتی هم رسانه ها و هم مدیران و مخاطبان سازمان برای دریافت و ارائه ی این اطلاعات تنها از یک منبع استفاده می کنند. ضمن آنکه امکان طبقه بندی اطلاعات برای دسترسی مخاطبان خاص هم با امنیت بیشتری صورت می گیرد.
    

---

در لزوم توجه به روابط عمومی دیجیتال در شرایط کنونی بحث های فراوانی صورت پذیرفته است و در اهمیت و نقش بسزای آن نیز در عصر حاضر، هیچ تردیدی نیست. تاکنون مباحث تئوریک بسیاری در این حوزه طرح و بستر های لازم نیز فراهم شده است. هرچند که معتقدم باز هم نیازمند مباحث تئوریک و ارائه نظرات بیشتری هستیم ولی باید توجه داشته باشیم که طرح صرف تئوری این مبحث و دور ماندن از عرصه ی عمل نیز ممکن است ، افسران این حوزه را دچار آفت مزمن شعار زدگی نماید.
وقت آن رسیده است که به صورت عملی به پیاده سازی مباحث تئوریک در روابط عمومی دیجیتال و عملیاتی کردن آن در سطوح مختلف، اقدام کنیم. هرچند که ممکن است در عمل نیز با چالش های زیادی مواجه شویم، ولی بدون شک مواجهه با همین چالش ها و گزینش راه های مختلف برای حل آن، نه تنها باعث آبدیده تر شدن روابط عمومی در این عرصه خواهد شد، بلکه ضعف ها و قوت های مباحث تئوریک نیز در عرصه ی عمل نمایان خواهد شد و در نهایت به غنای علمی و عملی روابط عمومی دیجیتال خواهد انجامید.
برای ورود به عرصه ی عمل در این حوزه لازم است که فرایندهای کاری در روابط عمومی دیجیتال به همان شکلی که در روابط عمومی سنتی نیز تشریح شده بود مورد بازنگری قرار گرفته و با تغییرات لازم و به تفکیک نوع فعالیت ها در فضای جدید تشریح شود.
اگر توفیقی داشته باشم در آینده به این فرایندها خواهم پرداخت.
 

---

با مرور مناسبت های امروز بر روی تقویمم، روز بزرگداشت حافظ بیش از هر چیز توجهم را به خود جلب کرد و نا خودآگاه این پرسش از ذهنم گذشت که به راستی رمز و راز حافظ در چیست که توانسته است اینگونه ارتباطی با مخاطب خود برقرار کند؟!
حافظ اندیشمندی است که با غزلیات نافذ و روح نواز خود مرزهای قرون و اعصار را در نوردیده و در اعماق دل تک تک ایرانیان رسوخ کرده است. اندیشه و افکار والای این حکیم و عارف نامدار به سایر ملل نیز راه یافته است و شعرای بزرگی همچون گوته ی آلمانی او را از بزرگترین اندیشمندان تاریخ هستی لقب داده اند که به انسان ها درس عشق و محبت داده است.
حافظ همراز و همنفس و سخنگوی یک قوم بوده و همچنان هست. ما از ورای منشور شعر او، زندگیمان را رنگین تر و زیستنی تر، شادیهایمان را ماندگارتر، اندوهمان را سبک تر و آرزوهایمان را برآوردنی تر می یابیم.
زبان رمزی و سرشار از ایهامی که حافظ در غزل ها و ساقی نامه های خود به کار برده این گمانه را تقویت می کند که در این دیوان، سهمی از معنا برای مخاطب منظور شده است. و این سخن به آن معنا نیست که حافظ خواسته است چیزی را در کلام خود پنهان(سانسور) کند، بلکه به معنای آن است که حافظ بیش از هر چیز برای مخاطب خود احترام قائل بوده و خواسته است به این وسیله عنصر تخیل مخاطب خود را فعال نماید. عنصری که حاصل آن خلاقیت و ایجاد انگیزه های بیشتر است.
بدون شک تفکر و تدبر در این پرسش برای کارگزاران روابط عمومی و معماران ارتباط در عصر حاضر، خالی از لطف نیست.
                              " کس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب " 

---

هفته گذشته وقتی از محل کارم خارج می شدم با تجمع عده ای از معلمان حق التدریس استان کرمانشاه، مقابل نهاد ریاست جمهوری مواجه شدم که البته بیش از 98 درصد آنان را خواهران تشکیل می دادند. این تجمع که در پیاده روهای خیابان پاستور به صورتی آرام و با پلاکاردها و دست نوشته های این عزیزان همراه بود، صحنه های نه چندان زیبایی را در مقابل انظار عمومی ترسیم کرده بود. در این تجمع اعتراض آمیز آن چیزی که بیش از همه آزار دهنده می نمود، زیر سؤال رفتن کرامت انسان ها بود.
همواره با چنین تجمع هایی از سوی اصناف و اقشار مختلف مردم در مقابل نهاد ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، سازمان مدیریت و برنامه ریزی، وزارتخانه ها، سازمانها و دستگاه های مختلف مواجه  هستیم.
با این وجود باید پرسید که ریشه ی اینگونه اعتراض ها در کجاست و چگونه می توان از بروز آن جلوگیری و یا بهتر بگوییم، پیشگیری کرد؟!
 پرسشی که بدون شک روابط عمومی ها باید به آن پاسخ داده و ریشه و علل آن را بررسی و تجزیه و تحلیل نمایند.
من فکر می کنم اقناع افکار عمومی رسالتی است که از سوی روابط عمومی ها بر زمین مانده است و یا بذر آن به درستی پاشیده نشده است.
اطلاع رسانی در هر سازمانی باید با هدف هدایت و اقناع افکار عمومی صورت پذیرد. روابط عمومی ها باید به جای ارسال اخبار کلیشه ای افتتاح، بازگشایی، برگزاری همایش و ... به تولید اخباری روی آورند که اصل اولیه ی آن روشنگری و هدایت افکار عمومی باشد.
تجمع هایی از این دست، یا درخواست به حق مخاطبانی است که نتوانسته اند از طرق معمول به حق خود برسند و یا محصول عدم اطلاع رسانی شفاف و دقیق سازمان است که چنین حق - البته نادرستی _ را برای آنان ایجاد نموده است؛ که در هر دو صورت لغزش روابط عمومی باعث آن می گردد.
اگر این اعتراض درخواست به حق مخاطبان باشد، روابط عمومی سازمان به عنوان برآیند آفکار عمومی مخاطبان خاص خود، موظف است که موضوع را به صورتی شفاف در سطوح مختلف سازمان، وزارتخانه و یا سطوح عالی تر اجرایی کشور منتقل و پیگیری نماید. در این حالت وقتی که مخاطبان به روشنی ببینند که سازمان متبوع خود به وسیله ی نامه نگاری های مرسوم و یا شیوه های معمول اطلاع رسانی از طریق جراید و رادیو و تلویزیون، منتقل کننده ی مشکل آنان و پیگیر حقوق تضییع شده ی آنان است، بدون شک خود نیز با سازمان همراهی کرده و به طور طبیعی محصول کار چنین نخواهد شد.
در حالت دوم، اگر روابط عمومی پیرامون موضوع مورد اعتراض از ابتدا اطلاع رسانی دقیقی را انجام می دادو با مخاطبان خود با زبان خودشان و خارج از بخشنامه های معمول اداری که اغلب مبهم و چند وجهی نیز هستند، سخن می گفت، باید اذعان داشت که چنین حقی برای آنان ایجاد نمی شد که حال احساس نمایند که حقی از آنان تضییع شده و یا عدالت در مورد آنان به درستی اجرا نشده است.
ولی آن چیزی که بیش از همه مهم می باشد این است که شأن، منزلت و کرامت انسانی ایجاب می کند که روابط عمومی ها با دقت و وسواس بیشتری نسبت به اطلاع رسانی درست و آگاهی مخاطبان نسبت به حقوقشان همت نموده، با اقناع افکار عمومی از بروز اعتراض هایی به این شکل پیشگیری کنند.

---

امروزه در کشورهای توسعه یافته، اطلاعات به عنوان مهمترین ابزار مدیریت در تصمیم سازی، ایفا کننده ی نقشی مهم و اساسی است.
نقش تعیین کننده ی اطلاعات در هر عرصه ای بر هیچ کس پوشیده نیست و در کشور ما نیز اطلاعات به عنوان یکی از اساسی ترین ارکان مدیریت همواره مطرح شده و پیرامون آن مباحثی جذاب، خواندنی و زیبا! صورت می گیرد ولی متاسفانه باید اذعان داشت که در ایران به این عرصه بیشتر در حد حرف و شعار توجه شده است و تا عملیاتی شدن آن فاصله ی زیادی داریم.
روابط عمومی به عنوان یکی از سکان داران اطلاعات در هر کشوری می تواند به این جریان شدت بخشیده و یا از شدت آن بکاهد. با توجه به اینکه روابط عمومی دیجیتال در ایران دوران گذار خود را سپری می کند، این سایت  www.eprsoft.com  " پایگاه تخصصی روابط عمومی الکترونیک " می تواند به عنوان محملی تخصصی با درگیر نمودن روابط عمومی ها در جریان اطلاع رسانی الکترونیک به تولید اطلاعات و اقناع افکار عمومی، شدت بخشد.
اگر بتوانیم در این دوران " دوران گذار روابط عمومی ها از روابط عمومی سنتی به روابط عمومی الکترونیک یا نوین " جایگاه روابط عمومی را تا سطح اصلی آن یعنی مشاور و تصمیم ساز در مدیریت ارتقاء بخشیم، بدون شک پس از این دوران نیز خواهیم توانست عقب ماندگی های عرصه اطلاعات در کشور را جبران نموده و نه تنها همگام با سایر کشورهای توسعه یافته، بلکه پیشگام تر از ایشان در این عرصه تأثیر گذار باشیم و در غیر اینصورت همواره باید با حرکتی کند و همیشه عقب تر از کشورهای سابق الذکر، پیرو جریان های اطلاعاتی آنان بوده و هیچگاه در این عرصه حرفی برای گفتن نداشته باشیم.
روابط عمومی در جامعه ی مردم سالار زمانی معنا می یابد که به جایگاه و پایگاه شایسته ی خود برسد و این مهم نیازمند عزمی جدی و همگانی در عرصه ی روابط عمومی است.
اینک که به مدد دوستان علاقه مند و اساتید برجسته ی ارتباطات این بارقه ی امید تابیدن گرفته است، ما به عنوان کارگزاران و دست اندرکاران روابط عمومی باید با حضوری فعال تر در فضای سایبر، ضمن شدت بخشیدن به این جریان و موج ایجاد شده، سایر روابط عمومی ها و مسئولان آن در سراسر کشور را تشویق به حضور در این فضا نموده و بستر مناسبی را برای تحرک بیشتر تا دستیابی به آرمان های روابط عمومی پویا، فراهم کنیم.
به امید آن روز

---

در هر جامعه ی مردم سالار، رسم بر این است که همه چیز شفاف باشد. جایگاه و پایگاه هر مقوله ای در چنین جوامعی نه تنها برای مخاطبان خاص آن بلکه باید برای عموم مردم روشن و تعریف شده باشد.

روابط عمومی نیز از این مقوله جدا نیست. در دولت جناب آقای خاتمی و قتی شعار " دولت پاسخگو" مطرح شد، اصحاب روابط عمومی را بسیار مشعوف کرد، چرا که احساس می شد در چنین فضایی باید به روابط عمومی با نگاهی متفاوت از گذشته نگریسته شود تا روابط عمومی معنا پیدا کند و البته بی انصافی اشت اگر که بگوییم چنین نشد.هرچند که گام های مثبت بسیار زیادی در دولت گذشته در جهت ارتقای سطح روابط عمومی ها، تغییر نگرش مسئولان و مردم نسبت به روابط عمومی و ... برداشته شد ولی به اعتقاد من تا تهادینه شدن روابط عمومی در سطوح مختلف اجرایی، هنوز فاصله ی زیادی داریم.

انتظار می رود که در دولت جدید که با شعار "عدالت و مهرورزی" فعالیت خود را آغاز کرده است، حداقل تعریف روشنی از روابط عمومی شده و نگاه دولت به این مقوله، نقش و رسالت شورای اطلاع رسانی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین انجمن های تخصصی روابط عمومی، مشخص گردد تا کارگزاران روابط عمومی نیز با انگیزه ای مضاعف به کمک دولت شتافته و در جهت عملیاتی نمودن شعار دولت، گام های مؤثرتری بردارند.

"عدالت و مهرورزی" به عنوان دو مقوله ی مهم و اساسی در دولت جدید، لزوم توجه بیش از پیش به روابط عمومی رانشان می دهد، چرا که اجرای آن جز با ارتباطی صحیح و منطقی با مردم و مخاطبان امکان پذیر نخواهد شد.

روابط عمومی به عنوان پل ارتباطی مردو و مسئولان – اگر به نقش و جایگاه اصلی آن توجه شود- می تواند این جریان را تسهیل نموده و در عرصه ی فعالیت های دولت به اقناع افکار عمومی بپردازد.

البته ذکر این نکته ضروری است که روابط عمومی ها نیز باید با شناخت کافی از جایگاه و رسالت خویش، به جای توجیه عملکرد سازمان ها در تعاملی سازنده، به انتقال صحیح انتظارات و انتقادات به حق مخاطبان خود به مسئولان پرداخته و از سوی دیگر با انعکاس درست و به موقع اخبار و اطلاعات سازمانی، مخاطبان خود را با تنگناها، محدودیت ها و کاستی های موجود آشنا سازند تا در چنین فضایی، ضمن کنترل منطقی سطح توقع مردم بدور از شعار های آرمان گرایانه در جهت تحقق شعار محوری دولت آقای احمدی نژاد یعنی "عدالت و مهرورزی" پیشگام باشند.

برای تحقق این مهم ، "مدیریت مشارکتی" می تواند به عنوان یک الگوی مناسب در دستور کار مسئولان اجرایی کشور قرار گیرد.

---

خوشحالم که پس از وقفه ای کوتاه به دلیل مشغله های کاری این توفیق را یافتم که مجدداً در خدمت دوستان و صاحب نظران عرصه ی روابط عمومی باشم.

چندی است که طرح ایجاد یک مؤسسه ؛انجمن یا ... تحت عنوان" آژانس روابط عمومی" ذهن من را به خود مشغول کرده است.

در حال حاضر مؤسسات بسیاری که بعضاً هم با فعالیت های روابط عمومی بیگانه هستند ، با استفاده از ارتباطاتی خاص یا رانت هایی ویژه ، به روابط عمومی ها در سازمان ها ، وزارتخانه ها ، ارگان ها و شرکت های مختلف خدمات ارائه می کنند که بیشتر آنها نیز غیر تخصصی و خارج از استاندارد های روابط عمومی است.

من فکر می کنم این فضا با در اختیاز داشتن اساتید و کارگزاران روابط عمومی که هم تجارب علمی و هم تجارب عملی ارزنده ای را در این عرصه دارند می تواند با تشکیل یک شرکت سهامی که کلیه ی این عزیزان می توانند سهامداران آن باشند؛ تمامی فعالیت ها و خدمات روابط عمومی را در همه ی سازمان ها از طریق این شرکت صورت پذیرد.

در این حالت ضمن ساماندهی عرصه فعالیت های روابط عمومی در کل کشور و به شیوه ای حرفه ای ؛ کارگزارن روابط عمومی هم از عواید مادی و معنوی آن بهره مند خواهند شد.

ارائه نظرات، تجربیات، پیشنهادات و انتقادات شما عزیران در این عرصه بی شک روشنگر این راه خواهد بود.

---

اگر کارگزار روابط عمومی بتواند در اولین گام در ارتباطات خود ایجاد اعتماد کند ، بدون شک در بقیه مراحل ارتباط نیز موفق خواهد بود.

شکل گیری اعتماد در جریان ارتباط موجب پدید آمدن احساس امنیت و تا حدی برابری در سطوح ارتباطی می شود که تأثیر مستقیم بر چگونگی ادامه این فرایند( ارتباط ) دارد. ولی نکته قابل توجه این است که ما به عنوان کارگزاران روابط عمومی چگونه باید بستر ها و زمینه های این اعتماد متقابل را فراهم کنیم؟
توجه مداوم به استحکام منش و رفتار خود، در نظر گرفتن همه جوانب یک ارتباط مطلوب ، و از همه مهمتر وجود تمامیت یعنی یکی بودن درون و ظاهر بدور از هرگونه فریبکاری و ابهام ؛ پایه و اساس یک رابطه سالم و پایدار را فراهم می کند.

عدم تمامیت وجود ، باعث می شود که هیج کدام از تلاش هایمان  به سرانجام مورد نظر نرسد. هر چند که در چنین رابطه ای سعی کنیم که بسیار مهربان ، با نزاکت ، و با ملاحظه باشیم . حتی اگر تمام سعی و تلاش خود را برای درک مخاطب بکار بندیم و انتظاراتشان را روشن و آنها را برآورده کنیم  ولی همه اینها در شرایطی صورت پذیرد که درونمان سرشار از دورویی تظاهر و فرصت طلبی باشد ؛ هیچ توفیقی در فرآیند ارتباطی خود نخواهیم داشت ؛ مگر آنکه این تظاهر درونی شده و احساس کنیم که موفق بوده ایم ؟!
در چنین شرایطی قادر به ایجاد اعتماد نخواهیم بود ، هر چند که ممکن است کار ها بر وفق مراد پیش برود ، ولی برخوردمان به دیوار بی اعتمادی گریز ناپذیر خواهد بود ؛ دیواری که گذشتن از آن عواقب نا خوشایندی برایمان باقی خواهد گذاشت .
تمامیت وجود بسیار فراتر از صداقت است . صداقت در یک جمله یعنی مطابقت کلاممان با واقعیت های موجود ؛ ولی تمامیت موجود انطباق واقعیت های درونی ما با خودمان است  و این همان نکته ایست که ما به عنوان رسولان روابط عمومی همواره باید به آن توجه داشته باشیم .

---

ارتباط فرایندی است که چگونگی آن و نحوه ادامه یافتنش بسیار وابسته به فرایندهای اداراکی ما و مخاطبانمان است . این مخاطبان می توانند شامل اعضای خانواده، همکاران سازمانی ، مدیران و گروه های خاص که در تعامل و ارتباط مستقیم با سازمان هستند؛ باشند.

ما به عنوان کانال ارتباطی سازمان باید این نکته را در نظر داشته باشیم که به طور طبیعی  هر یک از این مخاطبان ، گفته ها و حرکات ما را بر مبنای پیش فرض های خود تفسیر می کنند.

بنا براین همواره باید این مسأمه را پیش بینی کنیم و تلاش کنیم که بدون برخورد افراطی با این موضوع و یا محکوم کردن طرف مقابل خود ، تنش را از روند ارتباطی خود دور کرده و روش های دیگری را برای تفهیم و انتقال مفاهیم مورد نظر خود در پیش بگیریم.

توجه به این نکته نیز حائز اهمیت است که ما نیز برای درک مفاهیم اطرافمان از پیش فرض ها و آموخته های ذهنی فبلی مان بهره می بریم. بنابراین اگر در جایی مخاطب روابط عمومی قادر به درک ما نیست ، و یا ما به عنوان کارگزاران روابط عمومی در جریان ارتباطی مان دچار اختلال و اشکال شده ایم ، بایستی بدون تعقیب ؛ نسبت به پیش فرض های ذهنی خود شک کنیم و همواره سعی کنیم که به اصلاح زمینه های اطلاعاتی خود پرداخته و تصمیم گیریهایمان در عرصه روابط عمومی بر مبنای پیش فرض های شکل گرفته و درونی شده مان نباشد.

بدون شک در این مسیر به سادگی خواهیم توانست مخاطبمان را درک کرده و آنان نیز قادر به درک ما خواهند بود.

---

امروز یکی از همکاران و دوستان قدیمی و از مدیران موفق روابط عمومی در یکی از سازمان های دولتی استان تهران که جهت تبریک سال نو تماس گرفته بود از تغییر در مدیریت سازمان و تغییر نگرش ها نسبت به وظیفه و رسالت روابط عمومی و تنزل این نهاد تا حد تشریفات صرف برای مدیر سازمان ؛ گله مند بود.
در مطالب گذشته خود به نقش مدیران در جایگاه روابط عمومی اشاره کرده بودم :
بدون شک نگاه مدیران به روابط عمومی در کنار سایر مسائل نقشی تعیین کننده در جایگاه سازمانی روابط عمومی ها دارد. در بیشتر کشور های پیشرفته مدیران در هر رده ای که باشند بسته نوع مدیریت و رده سازمانی خود قبل از احراز این پست حتما" می بایست بین 12 تا 60 ساعت دوره آموزشی روابط عمومی را بگذرانند و این جزء لا ینفک دوره های آموزشی مدیران در هر رده ای به حساب می آید. حال آنکه در کشور ما نه تنها این دوره آموزشی خاص ، بلکه دوره های آموزشی مدیریت هم از ملاک های گزینش مدیران محسوب نشده و انتخاب مدیران در غالب موارد بر اساس شناخت های تجربی و ارتباطات فردی صورت گرفته و نه تنها بانک های اطلاعاتی در خصوص مدیران کارآمد در کشور وجود ندارد که ارزیابی ها و ملاک های مشخص و تعریف شده نیز برای انتخاب مدیران یا وجود ندارد و یا اگر هست فقط در حد نوشته و دستورالعمل است تا سندی تعیین کننده و قابل اجرا.

... ؟!
برای حرکت به سمت جلو در روابط عمومی چاره ای جز آموزش مدیران سازمان ها و تغییر نگرش در ایشان نیست ؛ و این مهم باید از هر دو سو یعنی نهاد های مدنی روابط عمومی و دولت صورت پذیرد. ان شاء ا...