پنجره

     نسیم تغییرات که اکنون سرتاسر دنیا را در می نوردد، از یک سو نوید بخش دنیایی آزاد است و از سویی دیگر تهدیدی جدی برای غرق شدن در باتلاقی که رهایی از آن کار ساده ای نیست.
     پیشرفت سریع امروز بشر در حوزه ی " فن آوری ارتباطات " به گونه ای زندگی آدمی را دچار تحول و دگرگونی کرده است که جامعه شناسان از آن به عنوان " عصر نوین " یاد می کنند.
     به طور طبیعی همزمان با این تغییرات، نیاز ها و ابزار ها نیز تغییر کرده است. اقتصاد امروز دیگر وابسته ی صرف به سرمایه، نیروی کار و ابزار فیزیکی نیست؛ بلکه فن آوری های ارتباطی به جای ابزارهای اقتصادی و صنعتی و اطلاعات به عنوان اصلی ترین ابزار اقتصاد، نقشی تعیین کننده دارند.
     فرهنگ و سیاست نیز به تبع همین تغییرات بر محور ارتباطات و اطلاعات تعریف می شوند و کشورها، دولت ها و ملت ها به میزان بهره مندی از این فن آوری جدید جایگاه خود را در عرصه ی بین المللی تعیین و تبیین می کنند. شکاف های دیجیتالی حاصل از جامعه ی نوین که از آن به عنوان " جامعه ی اطلاعاتی " یاد می شود نیز ناشی از تقدم و تأخر حضور و بهره مندی جوامع از این فن آوری روز دنیا می باشد.
     با توجه به ویژگی های جامعه ی اطلاعاتی، دیگر اطلاعات خاص یک طبقه ی مشخص یا برخوردار از امتیازات خاص نیست، بلکه این اطلاعات لایه های مختلف یک جامعه را در نوردیده و همگان به هر میزان می توانند از آن بهره مند شوند.
     با توجه به چنین شرایطی، وقتی سخن از دموکراسی، عدالت اجتماعی و توزیع عادلانه ی ثروت و قدرت به میان می آید؛ می بینیم که توزیع عادلانه ی اطلاعات را نیز باید به پیش شرط های تحقق عدالت در جامعه اضافه کنیم و چه بسا که این مورد اخیر، تحقق دیگر عوامل را عملی تر و عینی تر کند.
     روابط عمومی ها با همکاری نزدیک با رسانه های دیداری و شنیداری به همراه ابزار های نوین اطلاع رسانی، می توانند به عنوان بازیگران اصلی عرصه ی توزیع اطلاعات به ایفای نقش بپردازند.
     روابط عمومی الکترونیک به عنوان منبع اصلی ارتباط دولت و ملت و رسانه ها نیز به عنوان ابزار اصلی این ارتباط، می توانند خلاُ موجود را به شیوه ای منطقی پر کرده و رسالت خود را در عرصه ی اطلاع رسانی درست، شفاف و متناسب با شرایط عصر حاضر، به انجام رسانند.