پنجره

ارتباط فرایندی است که چگونگی آن و نحوه ادامه یافتنش بسیار وابسته به فرایندهای اداراکی ما و مخاطبانمان است . این مخاطبان می توانند شامل اعضای خانواده، همکاران سازمانی ، مدیران و گروه های خاص که در تعامل و ارتباط مستقیم با سازمان هستند؛ باشند.

ما به عنوان کانال ارتباطی سازمان باید این نکته را در نظر داشته باشیم که به طور طبیعی  هر یک از این مخاطبان ، گفته ها و حرکات ما را بر مبنای پیش فرض های خود تفسیر می کنند.

بنا براین همواره باید این مسأمه را پیش بینی کنیم و تلاش کنیم که بدون برخورد افراطی با این موضوع و یا محکوم کردن طرف مقابل خود ، تنش را از روند ارتباطی خود دور کرده و روش های دیگری را برای تفهیم و انتقال مفاهیم مورد نظر خود در پیش بگیریم.

توجه به این نکته نیز حائز اهمیت است که ما نیز برای درک مفاهیم اطرافمان از پیش فرض ها و آموخته های ذهنی فبلی مان بهره می بریم. بنابراین اگر در جایی مخاطب روابط عمومی قادر به درک ما نیست ، و یا ما به عنوان کارگزاران روابط عمومی در جریان ارتباطی مان دچار اختلال و اشکال شده ایم ، بایستی بدون تعقیب ؛ نسبت به پیش فرض های ذهنی خود شک کنیم و همواره سعی کنیم که به اصلاح زمینه های اطلاعاتی خود پرداخته و تصمیم گیریهایمان در عرصه روابط عمومی بر مبنای پیش فرض های شکل گرفته و درونی شده مان نباشد.

بدون شک در این مسیر به سادگی خواهیم توانست مخاطبمان را درک کرده و آنان نیز قادر به درک ما خواهند بود.